เล่ม ๔๑ ข้อ ๓๒๔

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒

 [๓๒๔] สวิตักกสวิจารธรรม และอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกสวิจารธรรม โดยอาเสวนปัจจัย  คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดก่อนๆ และวิตกเป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรมที่เกิดหลังๆ โดยอาเสวนปัจจัย  อนุโลม และวิตก เป็นปัจจัยแก่โคตรภู อนุโลม และวิตก เป็นปัจจัยแก่โวทานโคตรภูและวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม โวทาน และวิตก เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม โดยอาเสวนปัจจัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๗–๑๐๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง