เล่ม ๔๒ ข้อ ๓๐๖

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓

 [๓๐๖] โลกิยธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกิยธรรม โดยอนันตรปัจจัยคือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นโลกิยธรรม ที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นโลกิยธรรม ที่เกิดหลังๆ ฯลฯ อนุโลมเป็นปัจจัยแก่โคตรภู อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน โดยอนันตรปัจจัยโลกิยธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกุตตรธรรม โดยอนันตรปัจจัยคือ โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรคอนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมบัติ เนวสัญญานาสัญญายตนะ ของบุคคลผู้ออกจากนิโรธเป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ โดยอนันตรปัจจัยโลกุตตรธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกุตตรธรรม โดยอนันตรปัจจัยคือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นโลกุตตรธรรม ที่เกิดก่อนๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นโลกุตตรธรรม ที่เกิดหลังๆ โดยอนันตรปัจจัย มรรค เป็นปัจจัยแก่ผล ผลเป็นปัจจัยแก่ผล โดยอนันตรปัจจัยโลกุตตรธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกิยธรรม โดยอนันตรปัจจัยคือ ผล เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ โดยอนันตรปัจจัยโลกิยธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกิยธรรม โดยสมนันตรปัจจัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสหชาตปัจจัย มีวาระ ๕ปัจจัยสงเคราะห์ ไม่มีฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอัญญมัญญปัจจัย มี ๒ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยนิสสยปัจจัย มี ๗ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๘๖

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง