[๓๗๑] อาสวสัมปยุตตธรรม อาศัยอาสวสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมม-ปัจจัยคือ สัมปยุตตเจตนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอาสวสัมปยุตตธรรมอาสววิปปยุตตธรรม อาศัยอาสววิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัยคือ วิปปยุตตเจตนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรมอาสวสัมปยุตตธรรม อาศัยอาสววิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัยคือ สัมปยุตตเจตนา อาศัยโมหะ ที่สหรคตด้วยโทมนัส ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะอาสวสัมปยุตตธรรม อาศัยอาสวสัมปยุตตธรรม และอาสววิปปยุตตธรรม เกิดขึ้นไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัยคือ สัมปยุตตเจตนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยโทมนัส ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ และโมหะ
ฯลฯ ไม่ใช่เพราะวิปากปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะอาหารปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะอินทริยปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะมัคคปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะสัมปยุตตปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะวิปปยุตตปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะนัตถิปัจจัยฯลฯ ไม่ใช่เพราะวิคตปัจจัยพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๗–๒๒๘