เล่ม ๔๒ ข้อ ๗๑๙

อภิธรรมปิฎก มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓

 [๗๑๙] ปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาสสัมปยุตตธรรม โดยกัมมปัจจัยคือ เจตนาที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย  ปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาสวิปปยุตตธรรม โดยกัมมปัจจัยมี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิกที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏ-ฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัยที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัย  พึงถามถึงมูลเจตนาที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัยปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาสวิปปยุตตธรรม โดยกัมมปัจจัยมี ๒ อย่าง คือ สหชาต นานาขณิกที่เป็นสหชาต ได้แก่ เจตนาที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตต-ขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัยที่เป็นนานาขณิก ได้แก่ เจตนาที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์และกฏัตตารูปทั้งหลาย โดยกัมมปัจจัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยวิปากปัจจัย มี ๑ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอาหารปัจจัย มี ๔ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยอินทริยปัจจัย มี ๔ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยฌานปัจจัย มี ๔ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยมัคคปัจจัย มี ๔ นัยฯลฯ เป็นปัจจัย โดยสัมปยุตตปัจจัย มี ๒ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๕๖–๔๕๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง