เล่ม ๔๓ ข้อ ๑๑๗

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

 [๑๑๗] จิตตสัมปยุตตธรรม อาศัยจิตตสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย  คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม ขันธ์ ๒ ฯลฯ ปฏิสนธิ.  จิตตสัมปยุตตธรรม อาศัยจิตตวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย  คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม อาศัยหทัยวัตถุ.  จิตตสัมปยุตตธรรม อาศัยจิตตสัมปยุตตธรรม และจิตตวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย  คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม และหทัยวัตถุขันธ์ ๒ ฯลฯ.  ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง