[๒๘๑] อัชฌัตติกธรรม เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรม โดยปัจฉาชาตปัจจัย
คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัชฌัตติกธรรม ที่เกิดภายหลัง เป็นปัจจัยแก่กายที่เป็นอัชฌัตติกธรรมนี้ ที่เกิดก่อน โดยปัจฉาชาตปัจจัย.
พึงทำถึงมูล
ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัชฌัตติกธรรม ที่เกิดภายหลัง เป็นปัจจัยแก่กายที่เป็นพาหิรธรรมนี้ที่เกิดก่อน โดยปัจฉาชาตปัจจัย.
พึงทำถึงมูล
ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัชฌัตติกธรรม ที่เกิดภายหลัง เป็นปัจจัยแก่กายที่เป็นอัชฌัตติกธรรมและพาหิรธรรมนี้ ที่เกิดก่อน โดยปัจฉาชาตปัจจัย.
หัวข้อปัจจัยทั้ง ๙ พึงจำแนกอย่างนี้.
เป็นปัจจัย โดยอาเสวนปัจจัย พึงจำแนกเป็นหัวข้อปัจจัย ๙.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๗๙–๑๘๐