เล่ม ๔๓ ข้อ ๔๘๓

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔

[๔๘๓] ธรรมที่เป็นกิเลส อาศัยธรรมที่เป็นกิเลส เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ โมหะ ทิฏฐิ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ โมหะ มานะ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ โมหะ มานะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ โมหะ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ. โมหะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ โมหะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยวิจิกิจฉา โมหะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยอุทธัจจะ. ในอรูปภูมิ ที่มีโทสะ เป็นมูล ไม่มี. ธรรมที่ไม่ใช่กิเลส อาศัยธรรมที่เป็นกิเลส เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยกิเลสธรรมทั้งหลาย จิตตสมุฏฐานรูปอาศัยกิเลสธรรมทั้งหลาย. วาระทั้ง ๙ พึงกระทำอย่างนี้. ฯลฯ ไม่ใช่เพราะปัจฉาชาตปัจจัย ฯลฯ ไม่ใช่เพราะอาเสวนปัจจัย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๑๒–๓๑๓

อธิบายเนื้อหา

ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก ๔ แห่ง