[๒๐๓] อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นเหตุเกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้นไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นเหตุ และอนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัยพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๘–๖๓๐