เล่ม ๔๕ ข้อ ๑๑๗

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖

 [๑๑๗] ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ  ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย  เพราะอาศัยธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม และไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม และไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม และไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม และไม่ใช่อปรามัฏฐธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อปรามัฏฐธรรมและไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่อนาคตารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนาคตารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนาคตารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๗–๓๔๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง