[๓๘๒] ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และ
ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล
อาศัยธรรมที่เป็นอาสวธรรม และสาสวธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๕ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่กุศล
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และ
ธรรมที่ไม่ใช่อนาสวธรรม และไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต
อาศัยธรรมที่เป็นสาสวธรรม แต่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ นัย
กุสลัตติกอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะ
นกุสลัตติกนอาสวอาสวสัมปยุตตทุกะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๐–๓๖๙