เล่ม ๔๕ ข้อ ๓๙๕

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖

 [๓๙๕] ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่ทุกขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤตอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๓–๓๗๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง