เล่ม ๔๕ ข้อ ๔๖๗

อภิธรรมปิฎก ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖

 [๔๖๗] ธรรมที่ไม่ใช่เหตุสัมปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่เหตุสัมปยุตตธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่วิปากธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นวิปากธรรมและนเหตุธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๕–๓๗๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง