เล่ม ๕ ข้อ ๑๗๒

วินัยปิฎก มหาวรรค ภาค ๒

 [๑๗๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย มาติกาเพื่อจีวรเกิดขึ้นนี้ มี ๘ คือ๑. ถวายแก่สีมา๒. ถวายตามกติกา๓. ถวายในสถานที่จัดภิกษา๔. ถวายแก่สงฆ์๕. ถวายแก่อุภโตสงฆ์๖. ถวายแก่สงฆ์ผู้จำพรรษาแล้ว  ๗. ถวายเจาะจง๘. ถวายแก่บุคคลที่ชื่อว่า ถวายแก่สีมา คือ ภิกษุมีจำนวนเท่าใดอยู่ภายในสีมา ภิกษุเหล่านั้นพึงแบ่งกันที่ชื่อว่า ถวายตามกติกา คือ วัดมีหลายแห่ง ยอมให้มีลาภเสมอกัน เมื่อทายกถวายในวัดหนึ่ง ชื่อว่าเป็นอันถวายทุกวัดที่ชื่อว่า ถวายในสถานที่จัดภิกษา คือถวายในสถานที่ๆ ทายกทำสักการะประจำแก่สงฆ์ที่ชื่อว่า ถวายแก่สงฆ์ คือ สงฆ์อยู่พร้อมหน้ากันแบ่งที่ชื่อว่า ถวายแก่อุภโตสงฆ์ คือ แม้มีภิกษุมาก มีภิกษุณีรูปเดียว ก็พึงให้ฝ่ายละครึ่งแม้มีภิกษุณีมาก มีภิกษุรูปเดียว ก็พึงให้ฝ่ายละครึ่งที่ชื่อว่า ถวายแก่สงฆ์ผู้จำพรรษาแล้ว คือภิกษุมีจำนวนเท่าใด จำพรรษาอยู่ในอาวาสนั้นภิกษุเหล่านั้นพึงแบ่งกันที่ชื่อว่า ถวายเจาะจง คือ ถวายเฉพาะยาคู ภัตตาหารของควรเคี้ยว จีวร เสนาสนะหรือเภสัชที่ชื่อว่า ถวายแก่บุคคล คือ ถวายด้วยวาจาว่า ข้าพเจ้าถวายจีวรผืนนี้แก่ภิกษุมีชื่อนี้.  จีวรขันธกะ ที่ ๘ จบ.  ในขันธกะ มี ๙๖ เรื่อง.  ______________  หัวข้อประจำขันธกะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๘๙–๑๙๑

อธิบายเนื้อหา