อธิบายกรรมเป็นวรรค

วินัยปิฎก มหาวรรค ภาค ๒ · เล่ม ๕ ข้อ ๑๙๓

 [๑๙๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น บางคนคัดค้านไม่ขึ้นดูกรภิกษุทั้งหลาย ใครเล่าคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้นดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณี คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้นสิกขมานา ....สามเณร ....สามเณรี ....ภิกษุผู้บอกลาสิกขา ....ภิกษุผู้ต้องอันติมวัตถุ ....ภิกษุวิกลจริต ....ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน ....ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา ....ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่เห็นอาบัติ ....ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่ทำคืนอาบัติ ....ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่สละทิฏฐิบาป ....บัณเฑาะก์ ....ภิกษุลักเพศ ....ภิกษุเข้ารีดเดียรถีย์ ....สัตว์ดิรัจฉาน ....ภิกษุผู้ฆ่ามารดา ....ภิกษุผู้ฆ่าบิดา ....ภิกษุผู้ฆ่าพระอรหันต์ ....  ภิกษุผู้ประทุษร้ายภิกษุณี ....ภิกษุผู้ทำสังฆเภท ....ภิกษุผู้ทำโลหิตุปบาท ....อุภโตพยัญชนก ....ภิกษุนานาสังวาส ....ภิกษุผู้อยู่ในสีมาต่างกัน ....ภิกษุผู้อยู่ในเวหาสด้วยฤทธิ์ ....สงฆ์ทำกรรมแก่ผู้ใด ผู้นั้นคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้นดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลเหล่านี้แล คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้นดูกรภิกษุทั้งหลาย ใครเล่าคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้นดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุปกตัตตะมีสังวาสเสมอกัน อยู่ในสีมาเดียวกันโดยที่สุดแม้ภิกษุผู้นั่งอยู่บนอาสนะติดกันบอกให้รู้ คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น.ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลนี้แล คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น.  นิสสรณา ๒ อย่าง

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๐๘–๒๐๙

อธิบายเนื้อหา