[๓๖๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อันภิกษุผู้ประพฤติมานัตไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในอาวาสกับปกตัตตะภิกษุไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในถิ่นมิใช่อาวาสไม่พึงอยู่ในที่มุงอันเดียวกันในอาวาสก็ดี ในถิ่นมิใช่อาวาสก็ดี กับปกตัตตะภิกษุเห็นปกตัตตะภิกษุแล้ว พึงลุกจากอาสนะพึงนิมนต์ปกตัตตะภิกษุให้นั่งไม่พึงนั่ง ณ อาสนะอันเดียวกับปกตัตตะภิกษุเมื่อปกตัตตะภิกษุนั่ง ณ อาสนะต่ำ ไม่พึงนั่ง ณ อาสนะสูงเมื่อปกตัตตะภิกษุนั่ง ณ พื้นดิน ไม่พึงนั่ง ณ อาสนะไม่พึงจงกรมในที่จงกรมเดียวกันกับปกตัตตะภิกษุเมื่อปกตัตตะภิกษุจงกรมอยู่ในที่จงกรมต่ำ ไม่พึงจงกรมในที่จงกรมสูงเมื่อปกตัตตะภิกษุจงกรม ณ พื้นดิน ไม่พึงจงกรมในที่จงกรม ฯ
หมวดที่ ๘พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๐–๑๕๑