เล่ม ๗ ข้อ ๑๕๓

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๑๕๓] สมัยนั้น ภิกษุรูปหนึ่งเป็นแผลที่ศีรษะ ไม่อาจปลงผมด้วยมีด ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาต ให้ตัดผมด้วยกรรไกรได้ เพราะเหตุอาพาธ ฯ  เรื่องไว้ขนจมูกยาว

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง