เล่ม ๗ ข้อ ๑๕๘

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๑๕๘] สมัยนั้น พระฉัพพัคคีย์ใช้ไม้แคะหูต่างๆ คือ ทำด้วยทอง ทำด้วยเงิน ชาวบ้านเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนพวกคฤหัสถ์ ผู้บริโภคกาม ... ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงใช้ไม้แคะหูต่างๆ รูปใดใช้ ต้องอาบัติทุกกฏ เรา อนุญาตไม้แคะหูที่ทำด้วยกระดูก งา เขา ไม้อ้อ ไม้ไผ่ ไม้จริง ยางไม้ เมล็ดผลไม้ โลหะ กระดองสังข์ ฯ  ทรงห้ามสั่งสมเครื่องโลหะเครื่องสัมฤทธิ์

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๐–๔๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง