เล่ม ๗ ข้อ ๒๓๔

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๒๓๔] สมัยนั้น วิหารยังไม่มีระเบียง หาที่พักอาศัยมิได้ ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตระเบียง เฉลียงลับแล หน้ามุขมีหลังคา ระเบียงโล่งโถง ภิกษุทั้งหลายละอายที่จะนอน ... ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตกันสาดเลื่อนฝาค้ำ ฯ  พุทธานุญาตหอฉัน

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๓

อธิบายเนื้อหา