เล่ม ๗ ข้อ ๓๒๙

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๓๒๙] สมัยนั้น สงฆ์ไม่มีภิกษุผู้แต่งตั้งเสนาสนะ ...  ไม่มีภิกษุผู้รักษาเรือนคลัง ...  ไม่มีภิกษุผู้รับจีวร ...  ไม่มีภิกษุผู้แจกจีวร ...  ไม่มีภิกษุผู้แจกข้าวยาคู ...  ไม่มีภิกษุผู้แจกผลไม้ ...  ไม่มีภิกษุผู้แจกของเคี้ยว ของเคี้ยวที่ยังมิได้แจกย่อมเสีย ภิกษุทั้งหลาย กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ สมมติภิกษุที่ประกอบด้วยองค์ ๕ เป็นผู้แจกของเคี้ยว คือ:  ๑. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความชอบพอ  ๒. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความเกลียดชัง  ๓. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความงมงาย  ๔. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความกลัว และ  ๕. รู้จักของเคี้ยวที่แจกแล้วและยังมิได้แจก ฯ  วิธีสมมติ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๖–๙๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง