เล่ม ๗ ข้อ ๓๓๔

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๓๓๔] สมัยนั้น สงฆ์ไม่มีภิกษุผู้แจกผ้า ...  ไม่มีภิกษุผู้แจกบาตร ...  ไม่มีภิกษุผู้ใช้คนวัด ...  ไม่มีภิกษุใช้สามเณร ... สามเณรทั้งหลายอันภิกษุไม่ใช้ ย่อมไม่ทำ การงาน ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย เราอนุญาตให้สมมติภิกษุที่ประกอบด้วยองค์ ๕ เป็นผู้ใช้สามเณร คือ:  ๑. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความชอบพอ  ๒. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความเกลียดชัง  ๓. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความงมงาย  ๔. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความกลัว และ  ๕. รู้จักการงานที่ใช้แล้วและยังมิได้ใช้ ฯ__________________  วิธีสมมติ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๘–๙๙

อธิบายเนื้อหา