๓. กำหนด

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒ · เล่ม ๗ ข้อ ๔๐๐

 [๔๐๐] ภิกษุใด เข้าไปสู่บริษัทที่พูดคำหยาบก็ไม่สะทกสะท้าน  ไม่ยังคำพูดให้เสีย ไม่ปกปิดข่าวสาส์นพูดจนหมดความสงสัย  และถูกถามก็ไม่โกรธ ภิกษุผู้เช่นนั้นแล ย่อมควรทำหน้าที่ทูต ฯ  พระเทวทัตจักเกิดในอบาย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๓๔

อธิบายเนื้อหา