๑๓. ย่อมแสดงอาบัติเบาว่า เป็นอาบัติเบา

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒ · เล่ม ๗ ข้อ ๔๒๓

 [๔๒๓] สมัยต่อมา พระเถระรูปหนึ่งปวดอุจจาระรออยู่ในโรงฉัน เธอ กลั้นอุจจาระอยู่จนสลบล้มลง ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆรับสั่งว่าดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อมีกรณียกิจ เราอนุญาตให้บอกลาภิกษุผู้นั่งอยู่ในลำดับ แล้วไปได้ ฯ  ภัตตัคควัตร

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๐

อธิบายเนื้อหา