เล่ม ๗ ข้อ ๔๘๐

วินัยปิฎก จุลวรรค ภาค ๒

 [๔๘๐] การงดปาติโมกข์เป็นธรรม มีมูล ๖ เป็นไฉน ภิกษุงดปาติโมกข์  ๑. เพราะศีลวิบัติมีมูล ที่ภิกษุมิได้ทำ  ๒. เพราะศีลวิบัติมีมูล ที่ภิกษุทำ  ๓. เพราะอาจารวิบัติมีมูล ที่ภิกษุมิได้ทำ  ๔. เพราะอาจารวิบัติมีมูล ที่ภิกษุทำ  ๕. เพราะทิฐิวิบัติมีมูล ที่ภิกษุมิได้ทำ  ๖. เพราะทิฐิวิบัติมีมูล ที่ภิกษุทำ  นี้การงดปาติโมกข์เป็นธรรม มีมูล ๖ ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๘๙–๑๙๐

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง