[๑๐๖๔] วิวาทเป็นวิวาทาธิกรณ์ วิวาทไม่เป็นอธิกรณ์ อธิกรณ์ไม่เป็นวิวาท เป็นอธิกรณ์ด้วย เป็นวิวาทด้วย บางทีวิวาทเป็นวิวาทาธิกรณ์ บางทีวิวาทไม่เป็นอธิกรณ์ บางทีอธิกรณ์ไม่เป็นวิวาท บางทีเป็นอธิกรณ์ด้วย เป็นวิวาทด้วย.
ในข้อเหล่านั้น อย่างไร วิวาทเป็นวิวาทาธิกรณ์?ภิกษุทั้งหลายในพระธรรมวินัยนี้ วิวาทกันว่านี้เป็นธรรม นี้ไม่เป็นธรรมนี้เป็นวินัย นี้ไม่เป็นวินัยนี้พระตถาคตตรัสภาษิตไว้ นี้พระตถาคตไม่ได้ตรัสภาษิตไว้นี้พระตถาคตทรงประพฤติมา นี้พระตถาคตไม่ได้ทรงประพฤติมานี้พระตถาคตทรงบัญญัติไว้ นี้พระตถาคตไม่ได้ทรงบัญญัติไว้นี้เป็นอาบัติ นี้ไม่เป็นอาบัตินี้เป็นอาบัติเบา นี้เป็นอาบัติหนักนี้เป็นอาบัติมีส่วนเหลือ นี้เป็นอาบัติหาส่วนเหลือมิได้นี้เป็นอาบัติชั่วหยาบ นี้เป็นอาบัติไม่ชั่วหยาบความบาดหมาง ความทะเลาะ ความแก่งแย่ง ความวิวาท การกล่าวต่างกัน การกล่าวโดยประการอื่น การพูดเพื่อความกลัดกลุ้มใจ ความหมายมั่นในเรื่องนั้นอันใด นี้วิวาทเป็นวิวาทาธิกรณ์ในข้อเหล่านั้น อย่างไร วิวาท ไม่เป็นอธิกรณ์มารดาทะเลาะกับบุตรบ้าง บุตรทะเลาะกับมารดาบ้างบิดาทะเลาะกับบุตรบ้าง บุตรทะเลาะกับบิดาบ้างพี่ชายทะเลาะกับน้องชายบ้าง พี่ชายทะเลาะกับน้องหญิงบ้างน้องหญิงทะเลาะกับพี่ชายบ้าง เพื่อนทะเลาะกับเพื่อนบ้างนี้วิวาท ไม่เป็นอธิกรณ์ในข้อเหล่านั้น อย่างไร อธิกรณ์ ไม่เป็นวิวาทอนุวาทาธิกรณ์ อาปัตตาธิกรณ์ กิจจาธิกรณ์ นี้อธิกรณ์ไม่เป็นวิวาท.ในข้อเหล่านั้น อย่างไร เป็นอธิกรณ์ด้วย เป็นวิวาทด้วย วิวาทาธิกรณ์ เป็นอธิกรณ์ด้วย เป็นวิวาทด้วย.
ว่าด้วยอนุวาทาธิกรณ์พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๖๐–๓๖๒