หัวข้อประจำวรรค

วินัยปิฎก ปริวาร · เล่ม ๘ ข้อ ๑๑๘๔

 [๑๑๘๔] อุ. ภิกษุผู้โจทก์ประสงค์จะโจทผู้อื่น พึงตั้งธรรมเท่าไรไว้ในตน แล้วโจทผู้อื่น พระพุทธเจ้าข้า?พ. ดูกรอุบาลี ภิกษุผู้โจทก์ประสงค์จะโจทผู้อื่น พึงตั้งธรรม ๕ อย่างไว้ในตนแล้วโจทผู้อื่น. ธรรม ๕ อย่างอะไรบ้าง? คือ:๑. เราจักพูดโดยกาลอันควร จักไม่พูดโดยกาลไม่ควร  ๒. เราจักพูดด้วยคำจริง จักไม่พูดด้วยคำเท็จ๓. เราจักพูดด้วยคำสุภาพ จักไม่พูดด้วยคำหยาบ๔. เราจักพูดด้วยคำประกอบด้วยประโยชน์ จักไม่พูดด้วยคำไม่ประกอบด้วยประโยชน์๕. เราจักมีเมตตาจิตพูด จักไม่มุ่งร้ายพูดดูกรอุบาลี ภิกษุผู้โจทก์ประสงค์จะโจทผู้อื่น พึงตั้งธรรม ๕ อย่างนี้ไว้ในตนแล้วโจทผู้อื่นเถิด.  โจทก์ควรใฝ่ใจถึงธรรม

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๓๐–๔๓๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง