เล่ม ๙ · สุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค

เล่ม ๙ เป็นเล่มแรกของพระสุตตันตปิฎก เปิดเข้าสู่ทีฆนิกาย ซึ่งเป็นชุมนุมพระสูตรขนาดยาว ท่านจัดหมวดหมู่โดยเอาความยาวของพระสูตรเป็นเกณฑ์ นำพระสูตรที่ยาวมากมาเรียงลำดับรวมไว้ด้วยกัน ทีฆนิกายทั้งหมดมีเพียง ๓๔ สูตร แต่กินเนื้อที่ถึง ๓ เล่ม คือเล่ม ๙ ถึงเล่ม ๑๑ (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๕) เล่มนี้ชื่อว่าสีลขันธวรรค เป็นวรรคแรกของทีฆนิกาย เมื่ออ่านตามลำดับที่ท่านจัดเรียงไว้ จะพบพระสูตรที่มีเนื้อหาสาระต่างเรื่องราวกันไป มิได้เรียงตามหัวข้อธรรม เพราะระบบการจัดหมวดหมู่ของพระไตรปิฎกนั้น ท่านวางไว้เพื่อความสะดวกและได้ผลดีในการเก็บรักษาและแบ่งความรับผิดชอบในการทรงจำสาธยาย มิใช่มุ่งเรียงเพื่อการศึกษาเล่าเรียนหลักธรรมโดยตรง (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๗) พระสงฆ์ในครั้งพุทธกาลและสืบต่อมา ได้ตกลงแบ่งหน้าที่กันรักษาพระสูตรแต่ละหมวด กลุ่มที่รับภาระศึกษาและทรงจำหมวดทีฆนิกาย เรียกว่าทีฆภาณกา สืบทอดกันมาจนเป็นพระไตรปิฎกที่เรารู้จักในปัจจุบัน (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๖)

คำอธิบายนี้ผู้จัดทำเรียบเรียงจากหนังสือ รู้จักพระไตรปิฎก ให้ชัด ให้ตรง ของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต) ด้วยความตั้งใจให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้น