จริยาปิฎก · ข้อ

เนมิราชจริยา ที่ ๖ว่าด้วยพระจริยาวัตรของพระเจ้าเนมิราช

จริยาปิฎก๑. การบำเพ็ญทานบารมี · เล่ม ๓๓ · เลขข้อชุดใหม่ตามฉบับหลวง

 เนมิราชจริยา ที่ ๖ว่าด้วยพระจริยาวัตรของพระเจ้าเนมิราช[๖] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นมหาราชาพระนามว่าเนมิเป็นบัณฑิตต้องการกุศลอยู่ในพระนครมิถิลาอันอุดมในกาลนั้น เราได้สร้างศาลา ๔ แห่ง อันมีหน้ามุขหลังละสี่ๆ เรายังทานให้เป็นไปในศาลานั้นแก่ เนื้อ นก และนรชนเป็นต้น ยังมหาทาน คือ เครื่องนุ่งห่ม ที่นอน และโภชนะ คือ ข้าว และน้ำ ให้เป็นไปแล้วไม่ขาดสาย เปรียบเหมือนเสวก เข้าไปหานายเพราะเหตุแห่งทรัพย์ย่อมแสวงหานายที่พึงให้ยินดีได้ ด้วยกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรมฉันใด เราก็ฉันนั้น จักแสวงหาพระสัพพัญญุตญาณในภพทั้งปวง จึงยังสัตว์ทั้งหลายให้อิ่มหนำด้วยทาน แล้วปรารถนาโพธิญาณอันอุดม ฉะนี้แล.จบเนมิราชจริยาที่ ๖

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๗๔