Anulomapaccanīyapaṭṭhāna · Section 393

 [๓๙๓] ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤตอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศลอาศัยธรรมที่เป็นเจตสิกธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย