Anulomapaccanīyapaṭṭhāna · Section 395

 [๓๙๕] ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล และธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย  ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัมปยุตตธรรมที่ไม่ใช่อกุศล อาศัยธรรมที่เป็นจิตตสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ นัย