[๓๒๖] ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๗ๆ ที่พระผู้มีพระภาคผู้ทรงรู้ทรงเห็นเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ตรัสไว้โดยชอบแล้วมีอยู่แล พวกเราทั้งหมดด้วยกันพึงสังคายนาเป็นอันเดียวกัน ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้น การที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้น พึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่ออนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ฯอริยทรัพย์ ๗ อย่าง๑. สัทธาธนัง [ทรัพย์คือศรัทธา]๒. สีลธนัง [ทรัพย์คือศีล]๓. หิริธนัง [ทรัพย์คือหิริ]๔. โอตตัปปธนัง [ทรัพย์คือโอตตัปปะ]๕. สุตธนัง [ทรัพย์คือสุตะ]๖. จาคธนัง [ทรัพย์คือจาคะ]๗. ปัญญาธนัง [ทรัพย์คือปัญญา]พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๐