[๓๔๐] ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๘ๆ ที่พระผู้มีพระภาคผู้ทรงรู้ทรงเห็นเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้นตรัสไว้โดยชอบแล้วมีอยู่แล พวกเราทั้งหมดด้วยกันพึงสังคายนา ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้น การที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้นพึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่ออนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๘ๆ เป็นไฉน ฯมิจฉัตตะ ๘ อย่าง๑. มิจฉาทิฏฐิ [เห็นผิด]๒. มิจฉาสังกัปปะ [ดำริผิด]๓. มิจฉาวาจา [วาจาผิด]๔. มิจฉากัมมันตะ [การงานผิด]๕. มิจฉาอาชีวะ [เลี้ยงชีวิตผิด]๖. มิจฉาวายามะ [พยายามผิด]๗. มิจฉาสติ [ระลึกผิด]๘. มิจฉาสมาธิ [ตั้งจิตผิด]พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๖