[๓๓๙] อธิกรณสมถะ ๗ อย่างเพื่อความสงบ เพื่อความระงับอธิกรณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นแล้ว๑. พึงให้สัมมุขาวินัย๒. พึงให้สติวินัย๓. พึงให้อมุฬหวินัย๔. พึงปรับตามปฏิญญา๕. พึงถือเอาเสียงข้างมากเป็นประมาณ๖. พึงปรับตามความผิดของจำเลย๗. พึงใช้ติณวัตถารกวิธี [ประนีประนอมดังกลบไว้ด้วยหญ้า] ฯดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมประเภทละ ๗ๆ เหล่านี้แล อันพระผู้มีพระภาคผู้ทรงรู้ทรงเห็น เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น ตรัสไว้โดยชอบแล้ว พวกเราทั้งหมด
ด้วยกันพึงสังคายนา ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้นการที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้นพึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่ออนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ฯจบ หมวด ๗___________หมวด ๘พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๕–๒๒๖