จูฬราหุโลวาทสูตร

สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ · เล่ม ๑๔ ข้อ ๘๐๐

 [๘๐๐] พ. ดูกรราหุล เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน จักษุสัมผัสเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯร. ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า ฯพ. ก็สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์หรือเป็นสุข ฯร. เป็นทุกข์ พระพุทธเจ้าข้า ฯก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรหรือที่จะ ตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา นั่นเรา นั่นอัตตาของเรา ฯร. ไม่ควรเลยพระพุทธเจ้าข้า ฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๘๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง