[๓๑๙] บทว่า บอก คือ ภิกษุบอกแก่อนุปสัมบันว่า ราคะข้าพเจ้าสละแล้ว คายแล้วพ้นแล้ว ละแล้ว สลัดแล้ว เพิกแล้ว ถอนแล้ว ดังนี้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.... โทสะ ข้าพเจ้าสละแล้ว ... ต้องอาบัติปาจิตตีย์.... โมหะ ข้าพเจ้าสละแล้ว ... ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
บอกจิตเปิดจากราคะ โทสะ โมหะพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๑๖