๕. มหาสุตโสมชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒ · เล่ม ๒๘ ข้อ ๓๒๙

 [๓๒๙] ท่านอันเราห้ามว่าจงหยุด ก็เดินไม่เหลียวหลัง ดูกรท่านผู้ประพฤติ  พรหมจรรย์ ท่านไม่ได้หยุด แต่กล่าวว่าหยุด ดูกรสมณะ นี้ควรแก่ท่าน  หรือ ท่านสำคัญดาบของเราว่าเป็นขนปีกนกตะกรุมหรือ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๐