๑. เตมิยชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒ · เล่ม ๒๘ ข้อ ๓๙๗

 [๓๙๗] พระราชโอรสของพระราชาเป็นใบ้ เป็นง่อยเปลี้ย ไม่มีจิตใจ พระราชา  ตรัสสั่งข้าพเจ้าว่า พึงฝังลูกเราเสียในป่า.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๒