ติสสเมตเตยยสุตตนิทเทสที่ ๗

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย มหานิทเทส · เล่ม ๒๙ ข้อ ๒๔๖

 [๒๔๖] ลำดับนั้น ภิกษุนั้นถูกวาทะของชนอื่นตักเตือน ย่อมกระทำศาตรา  การกล่าวเท็จทั้งรู้อยู่นั้น เป็นเครื่องผูกพันภิกษุนั้น ภิกษุนั้นย่อมหยั่งลงสู่  ความเป็นผู้พูดเท็จ.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๔๑–๑๔๒

อธิบายเนื้อหา