[๑๒] ๖๙-๑. อุปาทานทุกะอุปาทานา ธมฺมา ธรรมเป็นอุปาทานโน อุปาทานา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอุปาทาน
๗๐-๒. อุปาทานิยทุกะอุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทานอนุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน
๗๑-๓. อุปาทานสัมปยุตตทุกะอุปาทานสมฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทานอุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน
๗๒-๔. อุปาทานอุปาทานิยทุกะอุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานิยา จ ธรรมเป็นอุปาทานและเป็นอารมณ์ของอุปาทานอุปาทานิยา เจว ธมฺมา โน จ ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทานอุปาทานา
๗๓-๕. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะอุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทาน ธรรมเป็นอุปาทาน และสัมปยุตด้วยอุปาทานสมฺปยุตฺตา จอุปาทานสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทานโน จ อุปาทานา
๗๔-๖. อุปาทานวิปปยุตตอุปาทานิยทุกอุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน แต่เป็นอารมณ์ธมฺมา อุปาทานิยาปิ ของอุปาทาน(อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน และไม่เป็นอนุปาทานิยาปิ อารมณ์ของอุปาทาน
กิเลสโคจฉกะ
หมวดที่ ๑๒ มี ๘ ทุกะ คือพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๖–๑๗