๒๒. สนิทัสสนติกะ

อภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณีปกรณ์ · เล่ม ๓๔ ข้อ ๒

 [๒] ๑. เหตุทุกะเหตู ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุนเหตู ธมฺมา ธรรมไม่เป็นเหตุ  ๒. สเหตุทุกะสเหตุกา ธมฺมา ธรรมมีเหตุอเหตุกา ธมฺมา ธรรมไม่มีเหตุ  ๓. เหตุสัมปยุตตทุกะเหตุสมฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยเหตุเหตุวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากเหตุ  ๔. เหตุสเหตุกทุกะเหตู เจว ธมฺมา สเหตุกา จ ธรรมเป็นเหตุและมีเหตุสเหตุกา เจว ธมฺมา น จ เหตู ธรรมมีเหตุแต่ไม่เป็นเหตุ  ๕. เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะเหตู เจว ธมฺมา เหตุสมฺปยุตฺตา จ ธรรมเป็นเหตุและสัมปยุตด้วยเหตุเหตุสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา น จ เหตู ธรรมสัมปยุตด้วยเหตุแต่ไม่เป็นเหตุ  ๖. นเหตุสเหตุกทุกะน เหตู โข ปน ธมฺมา สเหตุกาปิ ธรรมไม่เป็นเหตุแต่มีเหตุ(น เหตู โข ปน ธมฺมา) อเหตุกาปิ ธรรมไม่เป็นเหตุและไม่มีเหตุ  จูฬันตรทุกะ  *หมวดที่ ๒ มี ๗ ทุกะ คือ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕–๖

อธิบายเนื้อหา