าณเป็นเครื่องสิ้นไปแห่งอาสวะดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๒๐๑

 [๑๒๐๑] ส. อันตราภพมีอยู่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อันตราภพนั้น เป็นกำเนิดที่ห้า เป็นคติที่หก เป็นวิญญาณฐิติที่แปด  เป็นสัตตาวาสที่สิบ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อันตราภพมีอยู่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. อันตราภพ เป็นภพ เป็นคติ เป็นสัตตาวาส เป็นสงสาร เป็นกำเนิด  เป็นวิญญาณฐิติ เป็นการได้อัตภาพ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. กรรมอันยังสัตว์ให้เข้าถึงอันตราภพมีอยู่ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. สัตว์ผู้เข้าถึงอันตราภพมีอยู่ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. สัตว์ทั้งหลาย เกิดอยู่ แก่อยู่ ตายอยู่ จุติอยู่ อุปบัติอยู่ ในอันตราภพ  หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มีในอันตราภพ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. อันตราภพเป็นปัญจโวการภพหรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๙๐–๔๙๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง