าณเป็นเครื่องสิ้นไปแห่งอาสวะดังนี้เป็นสูตร

อภิธรรมปิฎก กถาวัตถุปกรณ์ · เล่ม ๓๗ ข้อ ๑๗๖๔

 [๑๗๖๔] สกวาที ผู้เข้าสมาบัติ ฟังเสียงได้ หรือ?  ปรวาที ถูกแล้ว  ส. ผู้เข้าสมาบัติ เห็นรูปด้วยจักษุ ฯลฯ ฟังเสียงด้วยโสตะ ฯลฯ สูดกลิ่น  ด้วยฆานะ ฯลฯ ลิ้มรสด้วยชิวหา ฯลฯ ถูกต้องโผฏฐัพพะด้วยกายได้  หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. ผู้เข้าสมาบัติ ฟังเสียงได้ หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. ผู้เข้าสมาบัติ เป็นผู้พร้อมเพรียงด้วยโสตวิญญาณ หรือ?  ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ  ส. สมาธิมีแก่ผู้ที่พร้อมเพรียงด้วยมโนวิญญาณ มิใช่หรือ?  ป. ถูกแล้ว  ส. หากว่า สมาธิมีแก่ผู้ที่พร้อมเพรียงด้วยมโนวิญญาณ ก็ต้องไม่กล่าวว่า  ผู้เข้าสมาบัติฟังเสียงได้

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๗๐

อธิบายเนื้อหา