[๑๔๓๒] บุคคลกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้นหรือ?
หามิได้.
หรือว่า บุคคลกำหนดรู้มานานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
หามิได้.
บุคคลกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัยจากที่นั้นหรือ?
ถูกแล้ว.
หรือว่า บุคคลกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
บุคคลกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ แต่จะกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย และกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือ ในทุกขเวทนา
บุคคลกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้นหรือ?
หามิได้.
หรือว่า บุคคลกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
หามิได้.
บุคคลกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้นหรือ?
ถูกแล้ว.
หรือว่า บุคคลกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
บุคคลกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้น คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุในอรูปธาตุ แต่จะกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย และกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือ ในทุกขเวทนา.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๑๑–๖๑๒