[๑๔๔๓] บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย จากที่นั้นหรือ?
หามิได้.
หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัยจากที่นั้น?
หามิได้.
บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นหรือ?
หามิได้.
หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
บุคคลที่ ๘ กำหนดรู้ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ บุคคลที่ ๘ นั้นย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลที่ ๘ นั้น จะกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่บุคคลนั้นนั่นแหละ กำหนดรู้ในทุกขเวทนา บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย อันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น.
บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัยจากที่นั้นหรือ?
หามิได้.
หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น?
หามิได้.
บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัยจากที่นั้นหรือ?
ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น.
หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัยจากที่นั้น?
หามิได้.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๑๙–๖๒๐