ปหีนวาร

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๔๙๗

 [๑๔๙๗] ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว มานานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  ปฏิฆานุสัย พระอนาคามีละได้แล้ว แต่มานานุสัย พระอนาคามีนั้นยังละไม่ได้ ปฏิฆานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว และมานานุสัย พระอรหันต์ก็ละได้แล้ว.  หรือว่า มานานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ปฏิฆานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้ว?  ถูกแล้ว.  ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  ถูกแล้ว.  หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ปฏิฆานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้ว?  วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคล ๒ จำพวกละได้แล้ว แต่ปฏิฆานุสัย บุคคล ๒ จำพวกเหล่านั้นยังละไม่ได้ วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคล ๒ จำพวกละได้แล้ว และปฏิฆานุสัย บุคคล๒ จำพวกก็ละได้แล้ว.  ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  ปฏิฆานุสัย พระอนาคามีละได้แล้ว แต่อวิชชานุสัย พระอนาคามีนั้น ยังละไม่ได้ปฏิฆานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว และอวิชชานุสัย พระอรหันต์ก็ละได้แล้ว.  หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ปฏิฆานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้ว?  ถูกแล้ว.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๖๔–๖๖๕

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง