ปหีนวาร

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๕๓๐

 [๑๕๓๐] ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใด ละไม่ได้แล้ว มานานุสัย อันบุคคลนั้น ก็ยังละไม่ได้หรือ?  ถูกแล้ว.  หรือว่า มานานุสัย อันบุคคลใด ยังละไม่ได้ ปฏิฆานุสัย อันบุคคลนั้น ก็ยังละไม่ได้?  มานานุสัย พระอนาคามี ยังละไม่ได้ แต่ปฏิฆานุสัย พระอนาคามีนั้น ละไม่ได้ก็หาไม่ มานานุสัย บุคคล ๓ จำพวก ยังละไม่ได้แล้ว และปฏิฆานุสัย บุคคล ๓ จำพวก ก็ยังละไม่ได้.  ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใด ยังละไม่ได้ ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลนั้น ก็ยังละไม่ได้หรือ?  ปฏิฆานุสัย บุคคล ๒ จำพวก ยังละไม่ได้ แต่วิจิกิจฉานุสัย บุคคล ๒ จำพวกเหล่านั้นละไม่ได้ก็หาไม่ ปฏิฆานุสัย ปุถุชนยังละไม่ได้ และวิจิกิจฉานุสัย ก็ยังละไม่ได้แล้ว.  หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใด ยังละไม่ได้ ปฏิฆานุสัย อันบุคคลนั้น ก็ยังละไม่ได้?  ถูกแล้ว.  ปฏิฆานุสัย อันบุคคลใด ยังละไม่ได้ ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย อันบุคคลนั้น ยังละไม่ได้หรือ?  ถูกแล้ว.  หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลใด ยังละไม่ได้ ปฏิฆานุสัย อันบุคคลนั้น ก็ยังละไม่ได้?  อวิชชานุสัย พระอนาคามี ยังละไม่ได้ แต่ปฏิฆานุสัย พระอนาคามี ละไม่ได้ก็หาไม่อวิชชานุสัย บุคคล ๓ จำพวก ยังละไม่ได้ และปฏิฆานุสัย บุคคล ๓ จำพวก ก็ยังละไม่ได้.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๙๐–๖๙๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง