ปหีนวาร

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๕๐๒

 [๑๕๐๒] กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว มานานุสัยเป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย พระอนาคามีละได้แล้ว แต่มานานุสัย พระอนาคามีนั้นยังละไม่ได้ กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว และมานานุสัยพระอรหันต์ก็ละได้แล้ว.  หรือว่า มานานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยเป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  ถูกแล้ว.  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ทิฏฐานุสัย ฯลฯวิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  ถูกแล้ว.  หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยเป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้ว?  วิจิกิจฉานุสัย บุคคล ๒ จำพวกละได้แล้ว แต่กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยบุคคล ๒ จำพวกเหล่านั้นยังละไม่ได้ วิจิกิจฉานุสัย บุคคล ๒ จำพวกละได้แล้ว กามราคานุสัยและปฏิฆานุสัย บุคคล ๒ จำพวกก็ละได้แล้ว.  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ภวราคานุสัย ฯลฯอวิชชานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ?  กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย พระอนาคามีละได้แล้ว แต่อวิชชานุสัย พระอนาคามีนั้นยังละไม่ได้ กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว.  หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัยอันบุคคลนั้นละได้แล้ว?  ถูกแล้ว.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๖๖–๖๖๗

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง