นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๒๐๐

 [๒๐๐] รูปขันธ์ของสัตว์ใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นจักดับไปหรือ?  รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นจักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักดับไป.  หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดจักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมดับไป.  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิจักดับไปแต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิจักดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง