นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๑๙๙

 [๑๙๙] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมไม่ดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นไม่เคยดับไปแล้วหรือ?  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิย่อมไม่ดับไป แต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นไม่เคยดับไปแล้วก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ย่อมไม่ดับไป และสัญญาขันธ์ก็ไม่เคยดับไปแล้ว.  หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดไม่เคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไป.  สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาส ไม่เคยดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์  เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ ไม่เคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๑–๗๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง