นามธรรมนิทเทส

อภิธรรมปิฎก ยมกปกรณ์ ภาค ๑ · เล่ม ๓๘ ข้อ ๒๑๙

 [๒๑๙] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ไม่เคยดับไปแล้ว สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ?  เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงชั้นสุทธาวาส ไม่เคยดับไปแล้วแต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ ไม่เคยดับไปแล้ว และสัญญาขันธ์ก็จักไม่ดับไป.  หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้ว.  สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ จักไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์จักไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ไม่เคยดับไปแล้ว.  นิโรธวาร จบ.  อุปปาทนิโรธวาร

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๗–๗๘

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง