[๒๐๕] รูปขันธ์ของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น จักไม่ดับไปหรือ?
รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมไม่ดับไปแต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นจักไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในอรูปภูมิย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักไม่ดับไป.
หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด จักไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้น ย่อมไม่ดับไป.
เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ จักไม่ดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในอรูปภูมิจักไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๓–๗๔